Alergie i anty-CCD IgE, czyli jak uniknąć reakcji krzyżowych

Produkcja przeciwciał IgE bez alergii

Podczas diagnozowania pacjentów z podejrzeniem alergii zdarza się, że zostaje wykryta produkcja przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciw substancjom, na które pacjent nie zgłaszał żadnych reakcji. Jest to tzw. produkcja przeciwciał IgE bez alergii, za co odpowiedzialne są cząsteczki CCD. Około 25% pacjentów produkuje anty-CCD IgE. Obecność tego rodzaju przeciwciał odpowiedzialna jest za uzyskiwanie fałszywie-dodatnich wyników.

Czym są CCD
Wiele alergenów ma budowę glikoproteinową, co oznacza że składają się z części białkowej oraz jednej lub kilku reszt glikanowych (cukrowych) połączonych z fragmentem białkowym za pośrednictwem grup aminowych (N-glikany) lub hydroksylowych (O-glikany). Według obecnej wiedzy, to właśnie fragmenty N-glikanowe są szczególnie immunogenne i indukują produkcję immunoglobulin klasy E (tzw. anty- CCD IgE). Przeciwciała IgE mogą krzyżowo reagować z odpowiednimi glikoproteinami. Dlatego też łańcuchy glikanów zwyczajowo nazywa się „krzyżowo-reagującymi determinantami węglowodanowymi” (CCDs- „Cross-reactive Carbohydrate Determinants”). Fragmenty te zostały odnalezione w ekstraktach alergenów pochodzących z drzew, pyłków roślin zielnych, traw, warzyw, owoców, nasion, orzechów, latexu, jadu owadów, pasożytów i. in. Obecność w surowicy przeciwciał anty-CCD nie jest szkodliwa dla pacjenta i in-vivo nie powoduje żadnych dolegliwości. Większość alergenów, przeciwko którym produkowane jest anty-CCD jest dobrze tolerowana przez organizm, nie dając pozytywnych wyników także w testach skórnych, jednak ich obecność uwidacznia się w testach in-vitro. Interpretując wyniki, należy uwzględnić potencjalny wpływ anty-CCD IgE.

Rozpoznawanie reakcji krzyżowych
Stosując testy paskowe z odrębnymi pasmami CCD można w łatwy sposób rozpoznać czy w danej surowicy znajdują się przeciwciała anty-CCD. Wynik pozytywny dla jednego z prążków CCD (bromelainy (CCD1), peroksydazy (CCD2) i/lub kwasu askorbinowego (CCD3)) świadczy o istniejących reakcjach krzyżowych, co powinno być brane pod szczególną rozwagę przy diagnozowaniu pacjenta. Nie stosując pasm CCD nie ma pewności, że wyniki nie są fałszywie-pozytywne.

Eliminacja reakcji krzyżowych
Aby uniknąć reakcji krzyżowych i wyników fałszywie dodatnich, można zastosować bloker anty-CCD. Półgodzinna inkubacja z roztworem blokującym, będącym mieszaniną trzech najważniejszych glikoprotein z różnymi łańcuchami N- i O-glikananów (bromelaina, peroksydaza, kwas askorbinowy) specyficznie „wyłapuje” krążące przeciwciała anty-CCD. Dalsze postępowanie jest zgodne z daną procedurą testu. Stosowanie omawianego blokera pozwala na znaczne zwiększenie specyficzności testu, zostają bowiem wyeliminowane reakcje fałszywe.
Przykładowy wynik z użyciem absorbenta CCD i bez, przedstawiono poniżej. Na pierwszym pasku widoczne są reakcje przeciwciał IgE dające szereg pozytywnych wyników dla różnych rodzajów alergenów. Oznaczenie przedstawione na pasku drugim zostało wykonane przy użyciu tej samej surowicy, jednak z zastosowaniem blokera CCD. Jak widać na zdjęciu, ilość uzyskanych reakcji jest znacznie mniejsza na skutek wyeliminowania reakcji fałszywie-dodatnich.

do artykułu